Przez trzy dni staraliśmy się sprawdzić, ile można zmieścić w jednym bieszczadzkim weekendzie. Okazało się, że całkiem sporo.
Po drodze odwiedziliśmy malownicze ruiny klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu, a następnie zeszliśmy tam, gdzie zwykle turyści nie zaglądają, czyli do wnętrza zapory w Solinie. Było też Bieszczadzkie Serce, piękne jesienne widoki i oczywiście góry. Jednym z najważniejszych punktów naszego wyjazdu było przejście Połoniny Wetlińskiej, która w jesiennej odsłonie pokazała nam, dlaczego właśnie o tej porze roku Bieszczady mają tylu wiernych fanów.
Ale Bieszczady to nie tylko szlaki i panoramy.
Odwiedziliśmy również ruiny dawnej cerkwi w Krywem, poznawaliśmy bojkowskie cerkwie i historię miejsc, po których dziś zostały niekiedy tylko fundamenty, stare drzewa owocowe, przydrożne krzyże i ślady dawnych mieszkańców. Dotarliśmy także nad San, gdzie niektórzy uznali, że samo oglądanie rzeki to zdecydowanie za mało. I tak, znaleźli się śmiałkowie, którzy w październiku postanowili zażyć w niej kąpieli. Pozostali dzielnie wspierali ich… głównie z brzegu.
Wieczorami wracaliśmy do naszej bazy w Krywem, gdzie czekało na nas to, bez czego trudno wyobrazić sobie prawdziwy bieszczadzki wyjazd: ognisko, gitara, śpiew, gwieździste niebo oraz długie rozmowy.
I właśnie te rozmowy nadały naszym wieczorom szczególny charakter. Przy ognisku rozmawialiśmy o niezwykle ciekawej, ale też trudnej historii Bieszczadów z naszymi gośćmi, którymi byli historycy związani z Wojskowym Biurem Historycznym oraz portalem Historia Bez Kitu. Była to świetna okazja, żeby o miejscach odwiedzanych w ciągu dnia dowiedzieć się znacznie więcej, zadać pytania i spojrzeć na Bieszczady nie tylko jak na piękny region turystyczny, lecz także przestrzeń pełną historii i ludzkich losów.
Były więc góry, zabytki, historia, jesienne krajobrazy, ognisko, śpiew, dużo rozmów i jeszcze więcej śmiechu. A przede wszystkim była świetna atmosfera i czas spędzony razem i właśnie dokładnie o to chodziło nam, kiedy planowaliśmy ten wyjazd.
Czy wszystko udało się zobaczyć? Oczywiście, że nie. Bieszczady zostawiły nam wystarczająco dużo powodów, żeby tam wrócić. I coś nam mówi, że na jednym wyjeździe TAIPUM się nie skończy…
Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wspólnie spędzony czas, dobrą energię, rozmowy, pomoc w organizacji i stworzenie atmosfery, którą trudno oddać na zdjęciach, choć poniżej spróbujemy to zrobić!
My już nie możemy doczekać się kolejnego wspólnego wyjazdu.
Jeśli tym razem nie byliście z nami, obserwujcie stronę TAIPUM i nasze aktualności. Informacja o kolejnym wyjeździe pojawi się właśnie tutaj.
Następnym razem nie oglądajcie zdjęć tylko pojedźcie z nami!
